پزشكي, مطالب پزشكي

در برخي از افراد مصرف منظم آسپرين، روشي براي پيشگيري از عود برخي علايم ناراحتي هاي قلبي است. اگر در گذشته دچار حمله قلبي، حمله گذاري ايسكميك يا آنژين قلبي عود كننده شده ايد، ممكن است پزشك براي شما آسپرين تجويز كند.

در برخي از افراد مصرف منظم آسپرين، روشي براي پيشگيري از عود برخي علايم ناراحتي هاي قلبي است. اگر در گذشته دچار حمله قلبي، حمله گذاري ايسكميك يا آنژين قلبي عود كننده شده ايد، ممكن است پزشك براي شما آسپرين تجويز كند.

همچنين نتايج برخي از تحقيقات نشان مي دهد كه ممكن است مصرف آسپرين از وقوع اولين بار اين اختلالات پيشگيري كند.

آسپرين به جريان خون نيز كمك مي كند و احتمال تشكيل لخته خون را كاهش مي دهد.

آسپرين از طريق كاهش فعاليت پلاكت ها در خون عمل مي كند. وقتي كه پلاكت ها مقداري از حالت چسبندگي خود را از دست مي دهد، احتمال تشكيل لخته خون كمتر مي شود.

همچنين ممكن است آسپرين سرخرگ ها را در برابر التهاب محافظت كند.

مصرف مرتب آسپرين با مصرف گهگاهي آن براي مواردي مانند سردرد فرق مي كند. مصرف مرتب آسپرين داراي عوارض جانبي است.

شما بدون مشورت با پزشك نبايد شروع به مصرف آسپرين براي درمان بيماري قلبي خود كنيد. براي پاسخ به اين پرسش كه آيا مصرف آسپرين براي شما مفيد است يا خير، پزشك ابتدا يك ارزيابي اوليه انجام مي دهد.

پزشك سابقه پزشكي و خانوادگي، داروهاي مصرفي از جمله ويتامين ها يا مكمل هاي گياهي، حساسيت ها و احتمال بروز برخي عوارض جانبي خاص مانند خونريزي معده را در شما بررسي مي كند. سپس ميزان خطر نسبي را در برابر منافع مصرف دارو مي سنجد و مقدار (دوز)صحيح مصرف آسپرين را در شما تعيين مي كند.

اگر مبتلا به برخي از بيماري ها مانند اختلالات خونريزي دهنده، آسم،زخم ها و يا بيماري كليوي هستيد، ممكن است مصرف آسپرين براي شما مناسب نباشد.


ادامه مطلب
امتیاز:
بازدید:
[ ۸ بهمن ۱۳۹۲ ] [ ۰۷:۰۰:۵۰ ] [ احمد ايمانوند ] [ نظرات (0) ]

مطالعاتِ انجام‌شده روي جمعيت‌هاي مهاجر با روش زندگي و عادات غذايي متفاوت نشان داده است كه اكثر سرطان‌هاي تحت تاثير عوامل اتيولوژيك، محيطي هستند و در اين ميان، عوامل مداخله‌گري نظير سن از اهميت به‌سزايي برخوردارند.

تعيين اين كه كدام عامل محيطي بيشترين سهم را در بروز سرطان به خود اختصاص مي‌دهد، مشخص است.

موتاژن‌هاي ساده در غذا (از جمله، آن غذاهايي كه به دنبال گرم كردن، پروتئين‌هايي توليد مي‌كنند) مي‌تواند با آسيب به DNA سلولي، ‌موجبات بروز سرطان را فراهم كند.

به بيان ساده‌تر، بايد گفت كه در واقع، مهم‌ترين تاثير رژيم غذايي روي خطر بروز سرطان از طريق وزن بدن اعمال مي‌شود. وزن بيش از حد، چاقي و بي‌تحركي نيز از ديگر عوامل مهم هستند.

افزايش تجمع چربي در بدن، به خصوص افزايش اندازه دور مچ دست، عامل مهم پيش‌بيني‌كننده شيوع سرطان كولون در ميان زنان و مردان محسوب مي‌شود. همين‌طور، افزايش وزن بيش از ۱۰ كيلوگرم كه مي‌تواند با افزايش احتمال ابتلا به لنفوم و سرطان پستان پس از يائسگي همراه باشد.

از طرفي، انجام فعاليت فيزيكي منظم همراه با كاهش وزن، باعث كاهش شيوع سرطان مي‌شود. يكي ديگر از عوامل خطرساز سرطان، مصرف الكل است كه زمينه‌ساز بروز سرطان‌هاي كبد، مري، حفره دهان، حنجره و پستان است.

عوامل غذايي از قبيل افزايش چربي حيواني در رژيم غذايي نيز با افزايش احتمال بروز سرطان‌هايي نظير سرطان پستان، كولون و پروستات همراه است. مطالعات متعددي توانسته‌اند نشان‌ دهند كه افزايش مصرف چربي با افزايش بروز سرطان پستان همراه است؛ سرطاني كه شايع‌ترين سرطان در زنان است. البته ارتباط افزايش مصرف چربي و افزايش خطر سرطان پروستات و كولون نيز در بعضي مطالعات نشان داده

است. ساير سرطان‌هايي كه همراهي آنها با افزايش چربي حيواني گزارش شده‌اند، عبارتند از:

سرطان رحم، سرطان تخمدان و سرطان ريه(اگرچه مطالعات آينده‌نگر هنوز آن را تاييد نكرده‌اند.) از آنجا كه ميوه‌ها و سبزيجات حاوي مقادير زيادي ويتامين C، فولات، كاروتن، پتاسيم و فيبر هستند، به نظر مي‌رسد مصرف اين مواد با كاهش بروز انواع سرطان همراه باشد.

البته در برخي مطالعات انجام‌شده روي تعيين ارتباط كاهش بروز انواع سرطان، به خصوص كولون و معده و پستان و ريه با افزايش مصرف سبزي و ميوه‌جات، همراهي چندان زيادي يافت نشده است.

در واقع، اطلاعات به‌دست‌آمده از مطالعات آينده‌نگر نشان داده‌اند كه ارتباط معني‌داري بين غذاهاي غني از سبزي و ميوه با سرطان وجود ندارد؛ اگرچه افزايش مصرف فولات، خواص پيشگيرانه دارد. به هر جهت، به دليل وجود شواهد مستدل دال بركاهش بروز فشارخون بالا، بيماري قلبي و سكته با افزايش مصرف سبزيجات و ميوه، مصرف اين مواد جهت هرچه سالم‌تر كردن رژيم غذايي توصيه مي‌شود.


ادامه مطلب
امتیاز:
بازدید:
[ ۸ بهمن ۱۳۹۲ ] [ ۰۶:۵۸:۲۲ ] [ احمد ايمانوند ] [ نظرات (0) ]

چاي برگ بو:

برگ بو درختي است به ارتفاع ۶ ـ ۲ متر كه گاهي ارتفاع آن تا ۱۰ متر هم    مي رسد. گل هاي آن به صورت خوشه اي و به رنگ زرد مايل به سبز است.

اين گياه داراي برگ هاي سبز تيره رنگ و بسيار معطر است كه علاوه بر مصرف غذايي، داراي كاربرد دارويي در درمان بي اشتهايي، آنژين، برونشيت، دردهاي روماتيسمي، درد معده، تنظيم عادت ماهيانه ي   خانم ها و زايمان بي درد، كاربرد دارد.

هم چنين اين گياه داروي موثري در درمان دردها و ناراحتي هاي عصبي و تسكين سردردها به ويژه سردردهاي ميگرني است.
ميزان مصرف و طريقه ي استفاده چاي برگ بو:

براي تهيه چاي برگ بو، مي توان براي هر فنجان آن، ۵ گرم برگ بو را به مدت ۱۵ دقيقه در آب جوش دم كرده و روزانه بعد از هر غذا با عسل آميخته و نوشيد.


ادامه مطلب
امتیاز:
بازدید:
[ ۸ بهمن ۱۳۹۲ ] [ ۰۶:۵۳:۴۶ ] [ احمد ايمانوند ] [ نظرات (0) ]
هنگامي كه پزشكتان يك عمل جراحي بزرگ يا يك برنامه درماني پيچيده را توصيه ميكند جويا شدن نظر متخصص ديگر در اين زمينه اغلب مفيد است . اين فرصت خوبي است كه ممكن است از يك عمل جراحي غير ضروري يا يك درمان خطرناك جلوگيري كند . اين نظر مشورتي ديد شما را از وضعيت بيماري وسيعتر ميكند و اين امكان را فراهم ميسازد كه از بهترين نوع درمان استفاده كنيد. تصور نكنيد كه با اين كار به پزشك خود اهانت كرده ايد -بلكه بايد بدانيد كه انجام اين عمل معقول به خاطر مسئوليتي است كه در قبال سلامتيتان داريد.    قبل از ملاقات -از طريق فرستادن پرونده درماني و نتايج آخرين آزمايشهاي پزشكي خود به پزشك مورد مشاوره ميتوانيد در وقت و هزينه صرفه جويي كنيد.  مطمئن شويد كه نظر مشورتي به وسيله پزشك كاملا مستقلي داده ميشود. اين ممكن است به معني لزوم انجام يك مسافرت باشد بخصوص اگر در مناطق روستايي زندگي ميكنيد ولي وقت و كوشش شما با ارزش است.  در اكثر موارد دو متخصص با هم موافقند . در غير اين صورت شما بايد نظر پزشك ثالث را جويا شويد. حتي اگر براي اين كار هزينه اضافه اي را متقبل ميشويد بدانيد كه پولتان را بدرستي خرج كرده ايد. وقتي مطمئن شديد تصميمتان درست است توصيه هاي پزشك را بهتر پيگيري ميكنيد . بيمار خوب تمايل دارد زودتر بهبود يابد.                                                                       سؤالاتي كه بايد در مورد هر دوره درماني بپرسيد:      سؤالاتي كه بايد در مورد هر برنامه درماني مورد نظرتان پاسخ داده شود و بخصوص پرسشهايي كه در نظرخواهي دوم بايد تأكيد شود عبارتند از:        1-پزشك در مورد مشكل شما چه ميگويد؟                     2-چه چيزي در درمان توصيه شده دخالت دارد؟              3-شما از درمان پيشنهادي احتمالا چه سودي ميبريد؟                4- خطرهاي همراه كدامند و احتمالا چگونه روي خواهند داد؟                   5-دوره نقاهت چه مدت طول ميكشد و چه چيزي در آن دخالت دارد؟                          6-پيش بيني هزينه درماني چقدر است؟ آيا بيمه شما همه آن را تقبل ميكند؟                  7-اگر اقدام به درمان نكنيد چه خواهد شد؟       8- آيا شيوه هاي ديگري براي درمان شما وجود دارد كه در گام اول امتحان شوند؟ 
ادامه مطلب
امتیاز:
بازدید:
[ ۸ بهمن ۱۳۹۲ ] [ ۰۶:۴۸:۵۶ ] [ احمد ايمانوند ] [ نظرات (0) ]
تصميم در مورد انتخاب بيمارستان براي بستري شدن در اغلب موارد توسط پزشكي كه برگزيده ايد گرفته ميشود و بستگي به جايي دارد كه پزشك در آن امتياز بستري كردن دارد. فرصتهاي مناسبي وجود دارد كه شما پزشك خود را بر اساس محلي كه در آن كار ميكند انتخاب كنيد. اين تصميم مستلزم آن است كه مطالبي در مورد بيمارستانهاي محل خود بدانيد.    مثلا اگر يك مركز خوب زايمان در محل وجود دارد -ممكن است انتخاب يك متخصص زنان و زايمان كه در اين مركز كار ميكند -مناسب باشد -اگر شهر شما آن قدر خوش اقبال است كه يك مركز دانشگاهي در آن وجود دارد -ممكن است مايل باشيد كه يكي از اعضاي هيئت پزشكي دانشگاه را انتخاب كنيد -بخصوص اگر مشكل پزشكيتان پيچيده باشد.    بيمارستانهاي دانشگاهي مزيتهاي متعددي نسبت به بيمارستانهاي ديگر دارند. پزشكان عضو معمولا با آخرين روشهاي درماني آشنا هستند و تواناييهاي تشخيصي و درماني وسيعي دارند. اغلب بيماران توسط بيش از يك پزشك معاينه ميشوند -به همين دليل احتمال ناديده گرفته شدن خطاها از معاينه توسط يك پزشك -كمتر است.    درست است كه شما ساعت شش صبح توسط گروهي دانشجو و دستيار پزشكي سفيد پوش محاصره ميشويد ولي به ياد داشته باشيد كه آنها به خاطر سؤال كردن و فراگرفتن آخرين مهارتهاي درماني آنجا هستند و اگر مشكل پزشكي پيچيده اي داريد -اين برايتان فضاي نامطلوبي نيست.  هرچه بيشتر در زمينه مشكل درماني شما نيرو صرف شود بهتر است.  در اينجا نكاتي است كه بايد به خاطر داشته باشيد.                *اگر به شما يا يكي از اعضاي خانواده تان توصيه شد كه يك اقدام درماني پيچيده -مثل جراحي قلب باز -انجام دهيد عاقلانه است بيمارستاني را پيدا كنيد كه در منطقه يا كشور بيشترين موفقيت را در انجام اين عمل داشته است.               *اگر نمودار مرگ و مير بيماران مشابه شما در بيمارستان مورد نظر از حد متوسط بالاتر است -ميتوانيد علت را از پزشك جويا شويد .                                                                                                                 كاستن از هزينه هاي بيمارستاني:   اگر خودتان عهده دار هزينه هاي بيمارستاني هستيد و يا قسمتي از آن را كه تحت پوشش بيمه نيستند بايد بپردازيد حتما علاقه داريد روشهايي را كه هزينه ها را بدون لطمه زدن به كيفيت درماني كاهش ميدهد بدانيد.                              ۱-از پزشك خود سؤال كنيد كه آيا قبل از بستري شدن ميتوانيد آزمايشها و پرتونگاريهاي لازم را به طور سرپايي يا در آزمايشگاههاي بيرون بيمارستان انجام دهيد. انجام آزمايشها خارج از بيمارستان ارزانتر است و شما احتمالا يك يا چند روز در بستري شدن صرفه جويي ميكنيد.                          ۲-از پزشك خود بپرسيد كه آيا بستري شدن تنها راه درمان است. مثلا بسياري از اقدامات جراحي كه قبلا نيازمند بستري شدن در بيمارستان بود در حال حاضر به طور سرپايي انجام ميشود.                             ۳-بسياري از نمايندگان بيمه قبل از بستري شدن در موارد غير فوريتي (غير اورژانس) و مدت كوتاهي بعد از بستري شدن فوريتي (اورژانس) خواستار كسب مجوز هستند. اطمينان حاصل كنيد كه اين مجوزها دريافت شوند.                 ۴-ببينيد آيا بيمه شما خواستار جويا شدن نظر پزشك ديگر در مورد درمان تجويز شده هست يا نه .         ۵-در صورتحساب خود دقت كنيد و ببينيد بيش از روزهايي كه بستري بوده ايد يا براي اقداماتي كه انجام نشده است -برايتان هزينه اي منظور نشده باشد.  به خاطر داشته باشيد كه برخي بيمه ها براي آزمايشهاي معمول بيمارستاني كه با دستور پزشك نباشند وجهي پرداخت نميكنند. هنگام انجام اولين آزمايش خون يا ادرار -سؤال كنيد كه آيا اين اقدامات طبق تجويز پزشك بوده است يا نه .                                         انتخاب بيمه درماني: اگر شما يا همسرتان كار ميكنيد جاي خوشوقتي است و مشمول بيمه درمان تكميلي كاركنان كه بيمه درمان گروهي نيز خوانده ميشود قرار ميگيريد. براي اين نوع بيمه بايد ارزش قائل شويد زيرا ارزانترين نوع بيمه درماني قابل دسترس است.           اما اگر كار شخصي داريد يا كارفرماي شما تشكيلات كوچكي دارد كه مشمول بيمه درماني تكميلي نميشود و يا اگر امكاناتي كه بيمه هاي درماني اجتماعي اجباري فراهم ميكند براي تأمين نيازهاي بهداشتي شما كافي نيست -چه راه حلي وجود دارد؟      اينها شرايطي هستند كه ضرورت بيمه درماني فردي را براي پوشش و حمايت افراد و خانواده هاي غير وابسته به گروههاي صنفي -مطرح ميسازد.

ادامه مطلب
امتیاز:
بازدید:
[ ۸ بهمن ۱۳۹۲ ] [ ۰۶:۴۷:۱۸ ] [ احمد ايمانوند ] [ نظرات (0) ]
آيا شما پزشك شخصي داريد؟ اگر نداريد بايد اقدام كنيد. اين نكته كه يك پزشك خاص شرح حال پزشكي شما را بداند و مسئوليت نگهداري سوابق درماني شما را به عهده گيرد اهميت دارد. اگر از يك مشكل جدي رنج ميبريد -پزشك شخصي آمادگي مراقبت از شما را دارد و با اطمينان شما را به بهترين بيمارستان يا درمانگاه (كلينيك) ميفرستد و مراقبت ميكند كه شما تحت مراقبت بهترين متخصص قرار گيريد.            در يك جامعه پر تحرك -اكثر ما (همچنين پزشكان) -حداقل زماني كه خود يا پزشكمان به جايي نقل مكان ميكنيم دير يا زود بايد در جستجوي يك پزشك شخصي باشيم. ((پزشك مراقبتهاي اوليه ))بايد توانايي برخورد با اكثر مشكلات درماني شما را داشته باشد.  گرچه اغلب مردم براي مراقبتهاي معمول به متخصصان اعتماد دارند يا هنگام بيماري به اورژانس يا درمانگاه سرپايي مراجعه ميكنند -ولي اين روش درست نيست.  متخصصان احتمالا تمايلي به برخورد با مشكلات جزئي پزشكي را ندارند.  يكي از دلايلي كه آنها مشكل فراگيري يك تخصص را بر خود هموار ميكنند -همين نكته است.      اگر قبلا در يك مركز اورژانس تحت درمان نبوده ايد اين مركز به پرونده پزشكي شما دسترسي ندارد. در صورتي كه موردتان حالت فوريت نداشته باشد پزشكان ممكن است شما را نپذيرند.  آنها احتمالا از بهره گيري نادرست شما از خدمات درماني ناراحت ميشوند و به ندرت به موارد فرعيتر كه نياز به مراقبتهاي پزشكي دارند توجه ميكنند.               شما نه تنها به پزشك مراقبتهاي اوليه نياز داريد بلكه بايد انتخاب خود را هنگام سلامتي و در زماني كه فرصت كافي داريد انجام دهيد و مواردي مانند كيفيت-سهولت دسترسي-داشتن ارتباط بيمارستاني - و شخصيت پزشك را در نظر بگيريد.  وقتي بيمار شديد نياز به مراقبت فوري داريد و فرصتي براي انتخاب پزشك نداريد . در جامعه 3 گروه از پزشكان ميتوانند پزشك شخصي شما باشند كه عبارتند از:     پزشك عمومي- پزشك خانواده (در حال حاضر در ايران پزشكي به اين نام وجود ندارد)  و متخصصان داخلي .                       1- پزشك عمومي: پزشك عمومي برخلاف پزشك خانواده و متخصصان داخلي كه سه تا چهار سال بعد از فارغ التحصيلي دوره آموزشي دارند -معمولا تنها يك سال آموزش اضافي ميبيند. با اين حال آنها اغلب تجربه زيادي دارند و اكثرشان پزشكان قابلي هستند . پزشكان عمومي به ندرت در كار زايمان شركت ميكنند.                                      2- پزشك خانواده: پزشك خانواده يك دوره دستياري سه ساله را طي ميكند و در امتحان مربوط به آن قبول ميشود. (امتحان بورد) . او هر شش سال يكبار امتحان ميدهد تا اعتبار گواهينامه دريافتي اش تمديد شود. پزشك خانواده در شش شاخه پزشكي آموزش ميبيند كه عبارتند از : كودكان -جراحي-داخلي-زنان و زايمان- روانپزشكي و پزشكي اجتماعي. آموزشها به گونه اي طرح ريزي شده اند كه يك پزشك آگاه به مراقبتهاي بهداشتي درماني كليه اعضاي خانواده را تربيت كنند.         3-متخصص داخلي: متخصص داخلي نبايد با كارورز رشته پزشكي (انترن) كه در حال گذراندن اولين سال آموزشي پس از فارغ التحصيلي از رشته پزشكي است اشتباه شود.  متخصصان داخلي در زمينه طب داخلي (رشته اي از پزشكي كه با اعضاي داخلي بدن مانند: قلب-كليه ها-روده ها-و ... سر و كار دارد) تخصص يافته اند.  آموزش تخصصي آنان شامل سه يا چهار سال تعليمات پيشرفته بعد از به پايان رساندن دانشكده پزشكي است . متخصصان داخلي با آموزش بيشتر ممكن است در زمينه هاي خاص مثل: بيماريهاي كليوي(نفرولوژي) -قلب(كارديولوژي) -غدد داخلي(آندوكرينولوژي)- خون (هماتولوژي)- سيستم ايمني(ايمونولوژي)  فوق تخصص بگيرند.  ممكن است آنها زمينه كاري خود را به بيماريهاي ويژه اي مانند سرطان(انكولوژي) -تورم مفاصل (روماتولوژي) يا آلرژي محدود كنند.                                      در اينجا سؤالاتي مطرح ميشود كه هنگام انتخاب پزشك بايد از خود و ديگران بپرسيم:          *قضاوت ساير پزشكان جامعه نسبت به اين پزشك چيست؟ اعتبار و شهرت نيك در ميان همكاران بزرگترين عاملي است كه پزشكان هنگام انتخاب پزشك خود در نظر ميگيرند . توصيه پرستاران و ساير كاركنان خدمات درماني را جويا شويد. آنها پزشكان را هنگام كار ديده اند و اغلب توانايي ارزيابي و قضاوت حرفه اي را دارند. همچنين ميتوانيد نظر دوستاني را كه به آنها اعتماد داريد جويا شويد.  اگر شما پزشكي را در محل نمي شناسيد تا از توصيه هاي او استفاده كنيد - با بخش طب داخلي يا طب خانواده نزديكترين دانشكده پزشكي تماس بگيريد. مرجع ديگر -بخش ارجاع امور پزشكي بيمارستان محل زندگي شماست . اگر چند پزشك به شما پيشنهاد شده است ميتوانيد بر مبناي عواملي مانند محل كار پزشك -طرف قرار داد بودن پزشك با بيمه درمانيتان يا احساس خود بعد از اولين ملاقات به انتخاب بپردازيد.                                             *پزشك در كدام بيمارستان داراي امتياز بستري كردن بيمار است؟ اگر در محل شما بيمارستان دانشگاهي وجود دارد -امتياز بستري كردن نشاندهنده صلاحيت پزشك و آشنايي او با دانش روز پزشكي است. پزشكان در دانشكده به طور مداوم با همكاران خود در رابطه متقابل هستند و طرز كار آنها به طور منظم به وسيله ساير پزشكاني كه قبلا ارزيابي شده اند مورد توجه قرار ميگيرد.                       *آيا پزشك با بيمه درماني شما طرف قرارداد است؟  آيا هزينه درماني شما به شركت بيمه تان فرستاده ميشود يا بايد مستقيما آن را بپردازيد؟ اين نكته مهم است زيرا در صورتي كه پزشك با بيمه درماني شما طرف قرارداد نباشد شما بايد تفاوت هزينه درماني و مبلغي را كه بيمه پرداخت ميكند بپردازيد.                           *نهايتا شما بايد با پزشك مورد نظر ملاقات و خود را به او معرفي كنيد و ببينيد آيا ميتوانيد به او اعتماد كنيد و كليه مسائل مربوط به سلامتي خود را با او مطرح كنيد.  گاهي براي ملاقات اول هزينه اي تعلق نميگيرد ولي اگر هزينه اي نيز داشت اين سرمايه گذاري براي شروع برقراري ارتباط ارزشمند است. پزشك شما براي دقت و نكته سنجيتان ارزش قائل است زيرا اينگونه بيماران زياد نيستند.                                                                     هنگام ملاقات به چند نكته توجه كنيد:         *آيا توانسته ايد براي ملاقات وقت بگيريد ؟اگر بيش از دو هفته در انتظار نوبت باشيد نشاندهنده اينست كه در آينده براي ديدن فوري پزشك خود دچار مشكل ميشويد.                        *آيا پزشك نسبت به نشستن و گفتگو با شما قبل از شروع معاينه حساسيت دارد؟                    *آيا پزشك آزمايشهايتان را در صورت درخواست در دسترس شما قرار ميدهد ؟                                 *آيا اتاق انتظار شلوغ است و شما بايد مدت طولاني براي ديدن پزشك منتظر باشيد؟  از سؤال كردن از بيماران منتظر در مورد شرايط معمول آنجا -اكراه نداشته باشيد. پزشكاني كه بيشتر از 20 دقيقه بيماراني را كه قبلا وقت گرفته اند منتظر ميگذارند هنوز زمانبندي لازم براي استفاده از وقت خود و ديگران را نياموخته اند.      در ديدارهاي بعدي فرصت داريد طرز كار پزشك خود را ارزيابي كنيد. از پزشكي كه تشخيصي تلفني ميدهد و يا درخواست آزمايشهاي گران و پر زحمت -براي مشكلي كه به نظر كوچك ميرسد درنگ نميكند برحذر باشيد.  توجه كنيد كه اغلب روشهاي ديگري مثل : تغيير رژيم غذايي-تمرينات بدني و تغيير عادت وجود دارند كه ممكن است براي مشكلات جزئي بيشتر از دارو مؤثر باشند. 

ادامه مطلب
امتیاز:
بازدید:
برچسب: انتخاب پزشك،
موضوع:
[ ۸ بهمن ۱۳۹۲ ] [ ۰۶:۴۶:۲۴ ] [ احمد ايمانوند ] [ نظرات (0) ]
[ ۱ ]
.: Weblog Themes By bigsite :.

درباره وبلاگ

نويسندگان
لینک های تبادلی
فاقد لینک
تبادل لینک اتوماتیک
لینک :
خبرنامه
عضویت لغو عضویت
پيوندهای روزانه
پنل کاربری
نام کاربری :
پسورد :
عضویت
نام کاربری :
پسورد :
تکرار پسورد:
ایمیل :
نام اصلی :
آمار
امروز : 1
دیروز : 0
افراد آنلاین : 1
همه : 1518
چت باکس
موضوعات وب
موضوعي ثبت نشده است
آرشيو مطالب
امکانات وب